میان نفسهایت حبسم کن

_هیچ کس اندازه ی تو نمیتونه این قدر دقیق و بی نقص منو بشناسه!

*_میدونی دلم میخواد هر روز یه جور دیگه دوست داشته باشم؟!

_تو با لبهای نارس سرخ و تبدارت،تو با روسری گلدارت، تو با چشمهایی که توشون ماه دارن، عشق منی! مگه نگفتم؟!

میخندم

*_حالا اگه آسمون ابری باشه یا آفتابی! سرمه ای باشه یا مهتابی!

میشه ستاره ی سهیل نشی پیشم بمونی؟!

_بیشتر از این حرفا برات میمونم

مدار بی رحمی...